masakitsabangs

Namiss ko na kumain ng proven.

Hindi na ako masyadong nakapag-post sa dami ng ginagawa/gala. Hehe. Bukas tutungo pa kami ng Tarlac ni Karole para bisitahin ang mga lolo at lola niya. Magaganap na rin siguro ang unang dalaw niya sa puntod ng mama niya. Babawi nalang ako sa tumblr pagbalik namin ng Tarlac. Pramis! 

Ciao~

Nirerekomenda naming dalawa ni Karole tong pelikulang to. Sulit ang bayad. :) 

My mom just got home. Well, she was surprised because she didn’t expect that I’m home. She said that she missed me and gave me a kiss on my right cheek. Well, that’s something new.

Even though I hate you for many reasons, I still love you mom.

Matapos ihatid sa bukana ng SM Bicutan sila karole at ang kanyang kasambahay sa bahay na si Ate nane, mga bandang alas sais na ako nakasakay ng dyip papuntang alabang. Pagbaba ng alabang, nakasakay din ako agad ng bus na patungo ng laguna. Smooth naman ang byahe sa slex kaso naputakte lang nung pumasok na ng Mayapa exit. Sobrang traffic at ansakit sa ulo. Hindi pa naman airconditioned na bus ang nasakyan ko. Oh well, plinano ko pa naman dumaan ng SM calamba para malibot saglit kasi may hinahanap ako pero baaahh.. dinagdagan ko nalang ang bayad ko sa kundoktor at dumiretso na ako ng elbi. Tapos isang pang nakakainis na bagay ang nangyari. Nasakto pa namang paubos na ang diesel ng sinasakyan kong bus kaya dumaan muna sa gasoline station sa bandang boundary ng calamba at LB. Alam mo yung uwing-uwi ka na kasi ansakit na sa ulo ng byahe. Buti nalang at nkipagkulitan nalang ako sa text kay  Karole at medyo di ko narin naramdaman ang stress sa byahe. Pagdating ko ng bahay, nakita ko yung kapitbahay namin. Lumapit ako para kulitin yung dala niyang tuta. HAHA Pampawala ng stress. 

Askal lang ata to. Pero ang cute eh kasi tuta palang. Tapos botsog pa. HAHA

Andito uli ako sa asotea namin, ang laging tambayan sa gabi. Kausap si karole sa phone at ka-chat din tatay ko na nasa boundary ng malaysia at singapore ngayon. Buti nalang at medyo malamig-lamig naman dito tuwing gabi.

O siya, Tamang kwento lang.

______________

How I wish nandito ka ngayon at kasama sana kita. Pagtalikod ko kanina nung naghiwalay na tayo eh namiss agad kita pero wala naman ako magagawa. I need to suck it up. There are things that I need to do. Wish me luck tomorrow. I love you and I miss you always Karolene. Tapusin na natin ang Vampire diaries pagbalik ko diyan. Ahihi :”> 

theimperfectgal:

   When you look into it, really look into it, you’ll realize that relationships aren’t about having a date on Valentine’s day nor about the hot makeup sex nor a Facebook status. It’s not a walk in the park. It’s a 10-mile marathon during a thunderstorm — extremely dangerous, and a feat that only madmen would dare to conquer. It’s about having this one person who laughs about how screwed up your past relationships are, while holding your hand, while saying “You’re going to be okay now”.

earloftheorient:

One of the biggest reason why relationships do not work out in the long run is because at one point, one side (or both) stops trying. Before one claims another person as their significant other, they would do anything to make that person happy. They would chase, they would flirt, they would be charming. They would send daily morning and goodnight texts every time you wake up or go to sleep. They would write corny messages and pick up lines just to make sure that there is a smile upon your face. But once they claim you as theirs, all of those things eventually stop. The 5 page texts slowly turn into 1. The constant calls turn into not calling at all. And the lovely endearments turn into daily arguments. In order for a relationship to work, don’t ever stop chasing. Just because the person you want is now consider “yours”, it does not mean they deserve anything less than the time when you’re trying to win them over.

Even though you’re mine already, I’ll continue on chasing you.

Sa tumal ng araw, napagpasyahan naming ilakad yung dalawa naming aso, Si Kimchi at si Nacho. Pumunta lang naman kami sa simbahan sa kabilang village. Mga 30-minute walk kung tutuusin pero sakto lang. Aliw na aliw naman kami sa mala-kunehong pagtakbo ni Nacho (akshali, unang beses namin siyang i-gala kanina na hinayaan naming tumakbo kasi nakabili naman kami nung isang linggo ng tali pang tuta). Pagdating sa simbahan, pumasok sa loob Karole at sakto lang ipinahinga ko muna yung dalawang aso sa labas at nagpahangin na din. Napagpasiyahan na din naming umuwi matapos makapahinga ang mga aso pero takte lang. Sa pagod ni Nacho nung papunta palang kami, pag papalakarin namin eh di na siya gumagalaw. Aba, ang bisyo lang. Kaya binuhat nalang siya ni Karole pauwi. HAHA. Oh well, sakto nalang din na ehersisyo para samin ni Mahal. Ahihi.